Marike stopt na 22 jaar dames 1 ORMI (overgenomen uit Veluweland)

EPE - Met pijn in het hart zet Marike de Graaf een punt achter een imposante carrière. Liefst 22 jaar maakt ze deel uit van dames 1 van volleybalvereniging ORMI. De afgelopen drie seizoenen in de 2e divisie dames speelt ze met pijn door als gevolg van een niet te genezen schouderblessure. ,,Ik heb het er voor over gehad. Het is zo'n fantastische sport."

door Dick van der Veen

En verder: "En dan die teamgeest. Aan het eind van het vorig seizoen wilde mijn lichaam afhaken. De geest schudde krachtig van nee. Halverwege deze competitie stond mijn besluit vast. Je kunt jezelf niet volledig in de vernieling sporten. Er blijft genoeg over om me voor ORMI.''
Zeg dat wel. Wat doet ze eigenlijk niet? Actief in de kledingcommissie, het organiseren van activiteiten en het trainen van de jeugd. Vooral dat laatste is de diagonaal aanvalster op het lijf geschreven. Het is mede haar verdienste dat het aantal jeugdleden explosief is gestegen. Van twaalf naar ruim zestig! Vol gepaste trots vertelt ze dat er volgend seizoen liefst twee B- en drie C-teams in de competitie uitkomen. ,,De C-teams trainen dan twee keer per week. We breiden het aantal trainingsavonden met één uit. Gelukkig hebben we ook een toeloop van jongens gekregen. Enkele talentvolle meisjes kunnen dat team versterken.'' Ongelooflijk blij is ze dat de dames aan het eind van de competitie hun stek in de 2e divisie veilig stelden. ,,Normaliter zouden we nog promotie-degradatiewedstrijden moeten spelen maar ik heb zojuist bericht gehad dat het niet behoeft. Waarschijnlijk heeft zich een team teruggetrokken''. In haar laatste wedstrijd knokten de dames met alles wat ze in zich hadden om Marike een mooi afscheid te bezorgen. En ook trainer Ab Bronkhorst die na drie jaar verkiest op zaterdagen vrij te zijn. Hij neemt volgend jaar de jeugd van VHK Harderwijk onder zijn hoede.

Aansluiting
ORMI streeft ernaar om het niveau van de jeugd binnen een jaar of vijf op te schroeven, zodat het gemakkelijker zal zijn vacatures in het eerste op te volgen. Samen met Marieke haakt nog een dames af wegens zwangerschap en die aderlating kan het team niet opvangen. ,,Er wordt hard aan gewerkt om de groep compleet te maken en weer een trainer aan te stellen die past bij deze club''. ORMI slaagde erin om in C1000 een prima clubsponsor te vinden die het mogelijk maakt om te investeren in kwaliteit op allerlei fronten.
Niet meer op zaterdag 1, 5 uur in de auto naar een uitwedstrijd, niet meer helse pijnen op zondagen. Maar ook niet meer dat fijne teamgevoel. Uiteraard denk en handel je als 37-jarige anders dan jonkies, maar de teamgeest groeide daar bij ORMI overheen. Graag zou ze nog samen met haar dochter in het eerste hebben gespeeld. ,,Dan had ik nog 3 jaar door moeten gaan. Gesteld dat mijn dochter dan net als ik op haar 14e op het vlaggenschip plaats mag nemen. Dat kan ik niet meer opbrengen''. Als het straks zover komt zit er in ieder geval een trotse moeder op de tribune.

Foto: Marike, de rest van de spelers en trainer Ab vieren een ferme overwinning.